top of page

Bible Readings for Sunday June 11th

Բ․ ԿԻՐԱԿԻ ՀՈԳԵԳԱԼՈՒՍՏԷՆ ԵՏՔ – Ս. ԷՋՄԻԱԾՆԻ ՏՕՆ

SECOND SUNDAY AFTER PENTECOST – FEAST OF HOLY ECHMIADZIN

Եբրայեցիներուն 9:1-10; Յովհաննէս 10:22-30

Hebrews 9.1-10, John 10.22-30


Եբրայեցիներուն 9:1-10


Արդարեւ, առաջին Ուխտը եւս իրեն յատուկ պաշտամունքի կանոններ եւ երկրաւոր սրբարան մը ունէր, երկու մասերէ բաղկացած: Նախ կար վրանին առաջին սրահը, Սրբութիւն կոչուած, ուր կային աշտանակը եւ առաջաւորութեան հացերուն սեղանը: Ապա, երկրորդ վարագոյրին ետին՝ կար վրանին միւս սրահը, Սրբութիւն Սրբութեանց կոչուածը, ուր կային ոսկեայ սեղանը՝ խունկ ծխելու համար, եւ Ուխտի Տապանակը՝ ներսէն ու դուրսէն ոսկեպատ: Այս Տապանակին մէջ կը պահուէին մանանայով լեցուն ոսկեայ սափորը, Ահարոնի ծաղկած գաւազանը եւ Ուխտի Տասնաբանեայ Պատուիրաններուն քարէ տախտակները: Տապանակին վրայ կային Աս­տուծոյ փառքը ներկայացնող քերովբէները, որոնք իրենց թեւերով հովանի կ’ընէին Քաւութիւն կոչուած կափարիչին վրայ: Ուրիշ մանրամասնութիւններու մասին խօսիլ չեմ ուզեր հիմա:


Սրբարանը այդպէս յարդարուած էր ուրեմն: Քահանաներ պաշտամունքը կատարելու համար մշտականօրէն կը մտնէին վրանին առաջին սրահը: Բայց երկրորդ սրահը միայն քահանայապետը կը մտնէր, տարին մէկ անգամ, այն ալ, իր եւ ժողովուրդին անգիտութեամբ գործած մեղքերուն փոխարէն՝ զոհի արիւնը մատուցանելու համար Աստուծոյ: Այդ բոլորով Սուրբ Հոգին ցոյց կու տար, թէ որքան ատեն որ վրանին առաջին սրահը կանգուն կը մնար՝ բուն Սրբարանին մուտքը մեր առջեւ փակ էր, ինչ որ խորհրդանշականօրէն ցոյց կու տայ՝ թէ ներկայիս այդ Սրբարանը բաց է մեր առջեւ: Այնտեղ մատուցուած նուէրներն ու զոհերը չէին կրնար մաքրել պաշտամունքը մատուցանողին խղճմտանքը, որովհետեւ միայն ուտելիքի, խմելիքի եւ ծիսական պէս-պէս լուացումներու կապուած էին: Եւ այդ մարմնական կարգերը ի զօրու էին մինչեւ ուղղութեան, այսինքն նոր կարգերու հաստատման ժամանակը:


Hebrews 9.1-10


Now even the first covenant had regulations for worship and an earthly sanctuary. For a tent was constructed, the first one, in which were the lampstand, the table, and the bread of the Presence; this is called the Holy Place. Behind the second curtain was a tent called the Holy of Holies. In it stood the golden altar of incense and the ark of the covenant overlaid on all sides with gold, in which there were a golden urn holding the manna, and Aaron’s rod that budded, and the tablets of the covenant; above it were the cherubim of glory overshadowing the mercy-seat. Of these things, we cannot speak now in detail.


Such preparations having been made, the priests go continually into the first tent to carry out their ritual duties, but only the high priest goes into the second, and he but once a year, and not without taking the blood that he offers for himself and for the sins committed unintentionally by the people. By this, the Holy Spirit indicates that the way into the sanctuary has not yet been disclosed as long as the first tent is still standing. This is a symbol of the present time, during which gifts and sacrifices are offered that cannot perfect the conscience of the worshipper but deal only with food and drink and various baptisms, regulations for the body imposed until the time comes to set things right.


Յովհաննէս 10:22-30


Ձմեռ էր. Երուսաղէմի մէջ տաճարին նաւակատիքի տօնակատարութիւնը տեղի կ’ունենար: Յիսուս տաճարին Սողոմոնի սիւնագաւիթին մէջ կ’երթեւեկէր, երբ իր շուրջ հաւաքուեցան Հրեաները եւ հարցուցին.

Մինչեւ ե՞րբ մեր հոգին պիտի հանես. եթէ դուն ես Քրիստոսը՝ յստակ ըսէ մեզի:

Յիսուս պատասխանեց.

Արդէն իսկ ձեզի ըսած եմ, սակայն չէք հաւատար: Այն գործերը որ Հօրս անունով կը կատարեմ, անոնք իսկ կը վկայեն՝ թէ ով եմ ես: Բայց դուք չէք հաւատար, որովհետեւ իմ ոչխարներէս չէք: Ես ոչխարներս կը ճանչնամ. անոնք ձայնս կը լսեն եւ կը հետեւին ինծի, եւ ես անոնց յաւիտենական կեանք կու տամ. անոնք բնաւ պիտի չկորսուին: Ոչ ոք պիտի կարենայ զա­նոնք յափշտակել իմ ձեռքէս: Հայրս այդ ոչխարները ինծի տուաւ, եւ ոչ ոք կրնայ յափշտակել զանոնք իմ Հօրս ձեռքէն, որովհետեւ Հայրս բոլորէն աւելի մեծ է: Ես եւ Հայրս մէկ ենք:


John 10.22-30


At that time the festival of the Dedication took place in Jerusalem. It was winter, and Jesus was walking in the temple, in the portico of Solomon. So, the Jews gathered around him and said to him, “How long will you keep us in suspense? If you are the Messiah, tell us plainly.” Jesus answered, “I have told you, and you do not believe. The works that I do in my Father’s name testify to me; but you do not believe, because you do not belong to my sheep. My sheep hear my voice. I know them, and they follow me. I give them eternal life, and they will never perish. No one will snatch them out of my hand. What my Father has given me is greater than all else, and no one can snatch it out of the Father’s hand. The Father and I are one.”


3 views0 comments
bottom of page